Cemal Süreya – Sayım – Tomris Uyar (1941 – 2003)
Deneme ve öykü yazarı Tomris Uyar, gazeteci, şair Ülkü Tamer’le
evliyken aşık oldu Cemal Süreya’ya. İkisi de evliydi boşandılar. Üç yıl
birlikte yaşadılar. Tomris Uyar, “Beni bıraktı ama rahat edemedi.
Ona göre bana sahip olunamazdı. Senden ayrıldığım anda senin hakkında,
hikayen hakkında, sevdiğimi belirtecek hiçbir şey söylemeyeceğim, benim
ağzımdan kimse duymayacak” dedi ve doğrusu hiç yazmadı.
Ayışığında oturduk
Bileğinden öptüm seni
Sonra ayakta öptüm
Dudağından öptüm seni
Kapı aralığında öptüm
Soluğundan öptüm seni
Bahçede çocuklar vardı
Çocuğundan öptüm seni
Evime götürdüm yatağımda
Kasığından öptüm seni
Başka evlerde karşılaştık
İliğinden öptüm seni
En sonunda caddelere çıkardım
Kaynağından öptüm seni
Turgut Uyar – Bir Bozuk Saattir Yüreğim Hep Sende Durur – Tomris Uyar (1941 – 2003)
Tomris Uyar, Turgut Uyar ile Cemal Süreya’dan ayrılmak üzereyken
tanıştı. Turgut Uyar da eşinden ayrıldı ve evlendiler. Tomris Uyar “Bir
ara ben onun dünyaya açılan penceresi olmaktan da öte bir şeydim. Bir
parçası gibiydim. Ve kendimi bir parçası gibi hissettiğim için de
sıkılıyordum tabii.” der. Aralarındaki ilişkiyi şöyle özetler: “Turgut,
beni her an elinden kaçıracakmış gibi gereksiz bir kaygıyla yıpranacak,
ben de hiçbir rekabetin olmadığı bir alanda boyuna birinci seçilmekten
yorulacaktım.”
Senin için alışılmış şeyler söyleyemem sana yaraşmaz
Kış gecesi amcamızdır bahar yakından kardeşimiz
Alır başımı erzincan’a giderim seni düşünmek için
Dörtlükleri bozarım çünkü dağlar ne güne duruyor
Kıyılar ve eskimeyen her şey seni anlatmak için
Bir bozuk saattir yüreğim hep sende durur
Ne var ki ıslanır gider coşkunluğum durmadan
Durmadan
Dağ biraz daha benden deniz her zaman senden
Hiçbir dileğimiz yok şimdilik tarihten coğrafyadan
Kimselere benzemesin isterim seni övdüğüm
Seni övdüğüm zaman
Güzel bir çingene yalnız başına dolaşmalı kırlarda
Seni övdüğüm zaman
Edip Cansever – Yaş Değiştirme Törenine Yetişen Öyle Bir Şiir – Tomris Uyar (1941 – 2003)
Tomris Uyar, Edip Cansever’le aralarındaki bağı şöyle anlatır: “Sevgililik
ya da aşk duygusu zamanla yara alabiliyor, örselenebiliyor,
bitebiliyor. Bitmeyen tek aşkın gerçek ve lirik bir dostluk olduğunu
Edip Cansever öğretti bana.” Edip Cansever de Tomris Uyar için “Tomris rakıyı çok severdi, bense onu.” der.
Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç
Yağmurlar altında gördüm, kadeh tutarken gördüm de
Bir kıyıya bakarken, bakarkenki ağlayan yüzünle
Ve yarışırsa ancak Monet’nin
Kadınlarına yaraşan giysilerinle
Gördüm de
Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.
Öyle kısaydı ki adımların, diyelim bir yaz tatilinde
Bir otel kapısının önünde, tahta bir köprünün üstünde
Bir demet çiçekle paslanmış bir kedi arasında
Öyle kısaydı ki adımların
Şöyle bir bardak yıkayışının vaktiyle
Ölçülür ve denk düşerdi ancak
Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.
Yok bir yanıtın “nereye” diyenlere
Bir buz titreşimi gibi sallantılı ve şaşkın
Ve çabuk bir merhaban vardır bir yerden gelenlere
O bir yerler ki, diyelim çok uzak olsun
Sen gelmiş gibisindir oralardan, otobüslerden
Yollardan, deniz üstlerinden topladığın gülüşlerle
Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.
Seni görünce dünyayı dolaşıyor insan sanki
Hani Etiler’den Hisar’a insek bile
Bir küçük yaşındasın, boyanmış taranmışsın
Çok yaşında her zamanki çocuksun gene
Ben seni uzun bir yolda yürürken görmedim ki hiç.
Mart ayında patlıcan, ağustosta karnıbahar
Mutfağın mutfak olalı böyle
Bir adın vardı senin, Tomris Uyar’dı
Adını yenile bu yıl, ama bak Tomris Uyar olsun gene
Ben bu kış öyle üşüdüm ki sorma
Oysa güneş pek batmadı senin evinde
Söyle
Ben seni uzun bir yolda yürürken gördüm müydü hiç.
